علی رهگذر
دی شیخ در برابر دوربین نشست و گفت
کــز آدمی ملـولـم
و حیــــوانم آرزوســت
من دهقان زاده ام زندگی ام با کشاورزی و دهقانی
و بیل و کلنگ و شخم زدن و درخت کاری بیشتر انس و خو داشت. از شاخصه ها و خصلت های
گوسفند و بُز و گاو و خر زیاد نمیدانستم فقط شکل ظاهری و فزیکی این حیوانات در
ذهنم جا افتاده بودند. آنچه در فضای کودکانه، فکرم را گاه گاهی بخود مشغول می کرد
و نوع دغدغه برایم شده بود نداشتن حیوانی بنام بُزبود. که چرا در خانه گاو و
گوسفند و عالی جناب خر تشریف دارند ولی بُز نیست؟ چندین بار خواستم از پدر و یا
مادرم عدم حضور حضرت بُز صاحب را سوال کنم
ولی مشکل فراموشی و جرأت داشتم. در یکی از روزهای بهاری وقتی از خانه بیرون
شدم پیش روی خانه همسایه دو تا بُزغاله سیاه و سفید چشمانم را با شیطنت های بچه
گانه شان جذب کردند. جست وخیز زدن آنها چنان ذوق زده ام کرده بودند که نا خود آگاه
روی یکی آز آنها پریدم تا خواستم بغلش کنم پایم لغزید و روی آن افتادم با جیغ و داد
بُزغاله پسر کلان همسایه دویده آمد و سیلی محکمی را نثارم کرد و آنها را از من دور
کرد. من نیز گریه کنان راهی خانه شدم بادیدن پدرم فوری اشکهایم را پاک کردم. ولی پدرم جریان را فهمیده بود؛ ازدستانم گرفت. فکر کردم بازهم به افتخار بُزغاله ها سیلی و کُتک هدیه می گیرم. وقتی دستان مهربانش برسرم کشیده شد؛ قلبم اندکی تسکین یافت و آنگاه گفت: گریه نکن و قتی تیر ماه (خزان) شد یکدانه بُز برایت می خرم. می دانی بز یک حیوان شوخ است. نوتک ها و نهالچه ها را می خورد و نهالهای کوچک را با دندانهایش پوست می کند. گوسفندان را در قوتو(آخور) علف خوردن و آب نوشیدن نمی ماند. کی آنقدر فرصت دارد تا او را هر روز باز و بسته کند تا به آرامی علف بخورد و گوسفندان را با شاخ نزده و گوشهای شان را با دندان نگیرد و غُر نکشد؟
سالها از پی هم آمد و رفت و تلویزیون بعنوان عضو
تفکیک ناپذیر خانواده ها جایگاهش را به اثبات رساند روزی آقای رییس جمهور در جرگه
آزاد بی بی سی که از تلویزیون ملی افغانستان پخش می شود در جواب سوالی خبرنگار که
در مورد شاخصه رییس جمهور آینده(2014) بود؛ فرمود: کسی که افغانستان را از خود
بداند و خود را از افغانستان و به افغانستان احترام بگذارد، کسی که گوسفند مردم
باشد و در برابر دیگران شیر باشد؛ شیر.
آقای رییس جمهور الگو برداری می کند وی بعنوان
رییس جمهور کشوری با ادعای داشتن بیش از 5000 سال قدامت تاریخی و بیش از 300 سال
حکومت تک قومی در افغانستان از داشتن انسان نمونه و دلسوز و پشتیبان تمدن و پیشرفت
مأیوس است. و ناگزیز از عالم حیوانات؛ گوسفند و شیر را بعنوان الگو انتخاب می کند.
گوسفند در ادبیات و فرهنگ عامیانه مطیع و فرمانبردار و حیوان آرام و مفید است بعضی
ها گوسفند را یکی از عوامل خیر و برکت در
خانه می دانند ولی بعضی ها پا را فراتر گذاشته و مدعی اند که گوسفند از بهشت آمده
است؛ ازاین قیل و قال که بگذریم گوسفند نماد رفتار خوب پنداشته می شود، بویژه
گوسفند اوغانی شاید در میان هزاره ها
خصوصا در میان جاغوری ها از اوصاف خاصی برخور دار است.
از حرفهای رییس جمهور چنین بر می آید که وی در
جریان حکومتش بیشتر آرام و شکسته نفس بوده است و دربرابر هرنوع فشار سکوت کرده و
از خود گذشته گی نشان داده است. زیرا در اطراف وی کسانی جا خوش کرده اند که بیشتر
نقش بخور و ببر داشته و بهر جا که دست و پای شان رسیده ربوده و اندوخته و بساطی
گسترده اند. اینگار آقای رییس جمهور شبان گله بُزهای بوده است که حتا یکدانه
گوسفند در میان آنها نبوده است و این گله از سبزه های نازک جویبارها گرفته تا
درختان خشک و بی روح باغ را جولانگاهی خویش ساخته اند و حال آقای رییس بازهم آرزوی
این را دارد تا رییس جمهور آینده (گوسفند) باشد و در برابر بُزها مقاوم، ساکت، از
خود گذر و صبور باشد. نه بغ بزند و نه شاخ و برعکس، منتظر بماند تا اگر از هم
آخورانش لقمه ی ماند قورتش بزند و اگر نماند درگوشه ی کز کرده و نشخوار کند.
آقای رییس جمهور در برابر دیگران آرزوی شیر بودن می کند چون شیر سلطان جنگل است و در
عین حال درنده ترین و وحشی ترین حیوان؛ درندگی
و بی رحمی اش شجاعت و غیرت او را نیز بیان
می کند و از دید حیوانات دیگر هم سلطان است و هم رییس و هم قهرمان، و در صورت
گرسنه بودن هم می غُرد و هم می درد او حتا به بچه های خودش رحم نمی کند و آنها را
می کشد. در ادبیات آرزوی رییس جمهور این راز نهفته است که رییس جمهور آینده باید
پروای کسی را نکند هرکس که مخالف دولت باشد باید از سر راه کنار زده شود و در اداره
امور خودی و غیر خودی نکند؛ در محافلش شاه و گدا برابر، خار چشمی ها و نورچشمی ها
عزیز و فرصت برای معتقدان و منقدان فراهم؛ اما در صورت لزوم جنون بی رحمی اش را
بکمک بطلبد نه بردوستان مروت پیشه کند و نه بادشمنان مدارا و هرکسی بر طبل بدویت و
توحش کوبید ساز و برگش را حرام و گرفتن جانش را حلال پندارد. زیرا افغانستان به
همچون رییس جمهور خشن و مستبد نیازمند است زبان نرم و مصالحه کارایی نداشته بلکه
نشانه ضعف تلقی می شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر