بوسۀ جانشین مسیح بر پای دختری با دین محمد

علی رهگذر

پاپ والاترین و مقدس ترین مقام در مذهب کاتولیک ها در آیین مسیحیت است؛ پاپ فرانسیس رهبر جدید کاتولیک های جهان، که در حال حاضر بالاترین مرجع مذهبی مسیحییان کاتولیک برشمرده میشود بااصول سادگی و خضوع  کلیسای بزرگ و اتیکان را ترک می کند و کلیسای کوچکی را که در یکی از کانون های باز پروری در ایتالیا قرار دارد؛ برای برگذاری مراسم روز مذهبی پاشویان ارجحیت می بخشد، در روز مذهبی پاشویان پاپ به یاد بود شام آخر یعنی آخرین شب دیدار مسیح مصلوب با حواریون باشستن و بوسیدن دوازده زندانی بعنوان نمایندگان زندانیان خطاکار مراسم را انجام می دهد.

از محبت خار ها گل می شود

آنچه در مراسم سال جاری توجه تعدادی رسانه را بسویش کشیده است و مایه تعجب تعدادی دیگر شده است اقدام بی سابقه ی این خادم خادمان خدا، شستن و بوسیدن پای دختری مسلمان است که در جمع بزهکاران بوده است. پاپ فرانسیس در این مراسم پای دختری مسلمان را شسته و آنگاه بوسه می زند ولی نمی گوید که بیا مسیحی شو تا رستگار شوی و بهشت مسیح را نیز وعده نمی دهد. بلکه نوجوانان به خطارفته را مخاطب قرار داده میفرماید: هرگز امید شان را از دست ندهند. و می فهماند که بزرگترین بلا ناامیدی هست و در نا امیدی راه بازگشت بسته و مسدود است و در نهایت هلاکت و فلاکت؛ اینکه پاپ فرانسیس از مسلمان بودن دختر اطلاع قبلی داشته یا نداشته من کاری ندارم ولی آنچه شایسته و زیبا جلوه می کند نفس عمل پاپ است که نشان می دهد رنگ تعلقات و وابستگی ها و مقام و منصب نباید بنی آدم را ازهم  دیگر دور و بیگانه نگهدارد. آری "دل بدست آور که حج اکبر است از هزاران کعبه یک دل بهتر است". در خاک نشستن و به عیوق برشدن شیوه بزرگان است پاپ فرانسیس به ندامتگاه می رود و خطاکاران را دلجوی می کند و می خواهد دل بدهد جان بخرد. نه فتوای جزا و تکفیر و محکومیت می دهد و نه لعن و نفرین بدانها روا می دارد. نه فخر می فروشد و نه هوای استقبال نمادین و سمبولیک در سر دارد.

اما اکثریت خدا جویان شهر فلک زده ما با پوشیدن پوستین دین مآبانه شان احساس غرور و بزرگی می کنند و تمام شخصیت و نماد انسانی و خدایی را در آن می بینند و آنگاه به عمامه و کلاه و لباس و رنگها همه و همه پسوند اسلامی می زنند و آنقدر در پوستین شان پیچ می خورند که خویش را ساخته جدا بافته از اجتماع و مردم عادی عنوان می کنند و در گوشۀ کز کرده و در صدد اند تا نشستن و برخاستن و نفس کشیدن و خور و پوف کردن را نیز با پسوند و پیشوند اسلامی بیارایند و آنگاه فتوا صادر کنند و رجز خوان امر بمعروف و نهی از منکر شوند. چه برسد که آب بردست فقیری بریزند و پای غریبه ی را با سخاوتش پوشش، همه می دانند که تفکیک رهی کعبه و بتخانه و مسجد و میخانه کاری ساده و سهل نیست ولی در بزمگاه محبت شاه و گدا باهم می نشینند و گلچین زمان و زندگی می شوند اینجاست که والاترین مقام جهانی مذهب کاتولیک (پاپ) پای زندانی هارا که به نوبه خود در پاینترین و بدترین مکان ممکین جا داده شده اند؛ می شوید و بوسه نثار می کند. نه اینکه داد و فغان کند و خشم خود را بر سر آنان بریزد و فقط از قهّاریت و انتقام گیری خداوند بگویند تا باایجاد فضای ترس و وحشت مردم را بدنبال بکشد و خویش را پرچمدار دیار عشق بپندارند.